Rozdział 41.

***Oczami Harrego***
Znajdowaliśmy się w pokoju dziecka. Nagle Susan zgięła się i zaczęła ciężko oddychać, kurwa, ona rodzi.
-skarbie? Co się dzieje?
-a! Harry, ja rodzę!
-szybko jedziemy do szpitala-wziąłem ja na ręce i szybko wybiegłem z domu, nawet go nie zakluczając. Usadziłem ja na tylnych siedzeniach. Usiadłem na fotelu kierowcy i z piskiem opon ruszyłem w stronę najbliższego szpitala.
-Skarb... skarbie... odd... oddychaj zaraz będziemy-wtedy ujrzałem znak, ze jest remont drogi, cholera!
-Kochanie... chyba nie dojedziemy do szpitala...
-Co?! Aa!  J... jak to nie?!
-Remont drogi... -wysiadłem szybko, otworzyłem tylne drzwi, podwinąłem jej sukienkę i zdjąłem majtki.
-No to rodzimy skarbie...
-Na pewno?! M... może wytrzymam!
-Niestety objazdem jest dodatkowe 10  km.
-Rozszerz nogi-położyła je na siedzeniach.
-Przyj!-zaczęła przeć, i głęboko oddychać, powoli było widać główkę dziecka
-J...jest w...widzę je przyj jeszcze kochanie-krzyczała, tak strasznie krzyczała, chyba nigdy nie zapomnę tego krzyku...
***30 minut później***
-Podaj ten kocyk-sięgnęła i mi go podała, owinąłem nim dokładnie naszą malutką córeczkę, aby się nie przeziębiła. Dałem ją potrzymać Susan, a sam zadzwoniłem na pogotowie, a następnie do Louisa.
-Halo? Harry co się dzieje? Jest po 23...
-Ubieraj się wujku i jedź zakluczyć nowy dom
-Dobra, ale co? Jaki wujku?
-Przed chwila na świat przyszła twoja można powiedzieć bratanica...-powiedziałem i spojrzałem na Susan. Patrzyła na mnie i płakała, ze szczęścia. Uśmiechała się.
-S...serio? Kiedy? Gdzie? W jakim szpitalu?
-Kiedy? Dokładnie 5minut temu o 23:10.
-A gdzie?- teraz mówił już wesoło.
-W range roverze.
-co?! Urodziła w samochodzie?!
-Tak, dokładniej to ja robiłem za lekarza.
-Wow! Napisz mi do jakiego szpitala jedziecie to przyjedziemy z Em i reszta
-Okey, jedz najpierw zakluczyć dom.-rozłączyłem się.
-Susan skarbie pogotowie juz jedzie
-Dobrze. Patrz jaka ona jest piękna...-znów się wzruszyła, w sumie to ja tez już nie hamowałem łez szczęścia.
-Po mamusi...
-I tatusiu... jak damy jej na imię?
-Darcy?
-Ślicznie!- przytuliłem ją.
-M...mogę ja potrzymać?
-Skarbie jeszcze się pytasz? Jest twoją córką jasne, że tak-podała mi ją. Patrzyłem na jej piękne niebieskie oczka, złapała mnie za palec. Susan wyjęła aparat i zrobiła nam zdjęcie. Teraz podałem malutką jej i również zrobiłem pamiątkowe zdjęcie. Usłyszałem syrenę karetki pogotowia, wysiadłem z auta i wskazałem jej drogę. Wysiedli, zabrali Susan i dziecko na wózek. Natychmiastowo wskoczyłem do samochodu, ruszyłem za nimi, jednocześnie włączając telefon na głośnik telefonując do mojej mamy.

***Na następny dzień***
***Około godziny 8***
Wstałem wykąpałem się i udałem do szpitala po drodze wstępując do marketu. Kupiłem potrzebne jedzenie i jechałem dalej. Na miejscu zastałem swoją mamę przytulająca Susan.
-Kochanie co się stało? Cześć mamo.-pocałowałem obydwie w policzek.
-Wzięli małą na jeszcze jakieś badania. Zaraz ją przyniosą i dadzą wyniki.
-Nie denerwuj się będzie zdrowa-uśmiechnąłem się.
-Proszę-podałem jej torebkę z owocami, woda i mlekiem dla Darcy.
-Jadłeś coś?-spytała.
-Em nie.
-To wynocha do bufetu coś zjeść.
-Ale nie..
-Jesteś głodny jesteś, idź.
-No dobra, przynieść Wam coś?
-Ja dziękuje.
-A ja poproszę kawę -odezwała się moja mama.
-Okej-wyszedłem, zjadłem kanapkę, wziąłem Susan na później herbatę, a mojej mamie kawę i poszedłem z powrotem, w sali zastałem lekarza.
-Dzień dobry-postawiłem kubki na stół i podałem mu rękę.
-Witam,panie Styles, mam wyniki. Państwa córeczka jest w pełni zdrowa-uśmiechnął się przyjaźnie i podał mi książeczkę zdrowia.
-Proszę ja wypełnić i za chwile przynieść, zrobimy kopie do archiwum.-skinąłem głową.
Wypełniłem wszystko i zaniosłem lekarzowi. Skserował. Poinformował mnie, że dzięki temu, że dziecko jest w pełni zdrowe jeśli Susan chce może wyjść do domu. Wróciłem do sali.
-Kochanie, już dzisiaj możesz iść do domu!-powiedziałem uradowany.
-To super, proszę pani?
-Ohh kochana mów do mnie Anne, albo...-spojrzała na Harrego, skinął głową.-Albo mamo.
-Pani wie o mojej matce prawda?-łza zakręciła mi się w oku.
-Wiem, Harry mi mówił, nie kazał poruszać tego tematu, ale jeśli mogę spytać to gdzie masz ojca?
-Zginął w wypadku jak byłam mała...
-Nie płacz skarbie, nie płacz-przytuliłem ją i podałem malutka mojej mamie.
*********************************************************************
Mam nadzieję, że się podoba? :D
12 komentarzy=next
No i zapraszam na drugiego bloga!
http://harrystyles-fanfiction-black.blogspot.com/